بزرگترين گناهان كبيره شرك بخداست . 5 - نعمان رازى گويد : شنيدم امام صادق عليه السّلام ميفرمود : هر كه زنا كند از ايمان خارج شود و هر كه مى بنوشد از ايمان خارج شود ، و هر كه يك روز از ماه رمضان را عمدا افطار كند ( دانسته و بدون عذر روزه‌اش را بخورد ) از ايمان خارج شود ( يعنى در حالى كه مؤمن مرتكب اين گناهان است ، ايمان از او سلب مىشود و پس از پايان گناه برميگردد . ) 6 - محمد بن عبده گويد : به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : زناكار در حال زنا مؤمن نيست ؟ فرمود : نه ، زمانى كه روى شكم آن زنست ، ايمان از او سلب شود و چون برخاست برگردد و باز اگر بزنا برگشت سلب شود ، عرضكردم : او كه آهنگ برگشتن بزنا دارد ( پس چرا ايمانش برميگردد و مؤمن گفته مىشود ؟ ) فرمود : چه بسيار كسان كه آهنگ برگشتن دارند ، ولى هرگز برنميگردند ( پس قصد و آهنگ گناه مثل خود گناه نيست و ممكن است صغيره‌ئى جبران پذير باشد ) . 7 - امام صادق عليه السّلام راجع بقول خداى عز و جل : « كسانى كه از گناهان بزرگ و زشتكاريها بجز گناهان خرد اجتناب ميكنند ، 35 - سوره 53 » فرمود : زشتكاريها ، زنا و سرقت است و گناه خرد اينست كه كسى آهنگ گناه كند و سپس از خدا آمرزش خواهد . عرضكردم : ميان گمراهى و كفر منزلى است ؟ فرمود : دست آويزهاى ايمان بسيار است . شرح - بنا بقولى كبائر گناهانى است كه مرتكبش را بدوزخ كشاند و فواحش گناهانى است كه حد دارد مانند زنا و شرب خمر و سرقت و لمم گناهان صغيره است . مانند نگاه كردن و بوسيدن حرام . و اما سؤال و جواب آخر روايت ظاهرا مقصود سائل اينست كه : آيا هر گمراهى كافر است يا ممكن است گمراهى باشد كه كافر نباشد ، امام عليه السّلام در مقام جواب شق دوم را اختيار كرده ميفرمايد : دست آويزهاى ايمان بسيار است ، برخى از آنها مانند شهادتين است كه اگر كسى ترك كند كافر است و بعضى واجبات و محرماتى است با درجات مختلف و ترك بعضى از واجبات و اتيان برخى از محرمات تنها موجب ضلالت مىشود نه كفر و خلاصه آنكه ميان ايمان كامل و كفر مطلق ضلالت است و آن درجات بسيارى دارد .